Starość jest zjawiskiem fizjologicznym i dotyczy zarówno ludzi, jaki zwierząt. Wiadomo, że z wiekiem spada naturalna odporność organizmu i zwiększa się ryzyko chorób narządów wewnętrznych. Starsze zwierzęta są wrażliwsze na stres, nieodpowiednie warunki środowiskowe i żywienie. Zdecydowanie zwiększa się u nich również ryzyko chorób nowotworowych.
Nie jest łatwo dostrzec pierwsze oznaki starzenia się kota. Naszą uwagę powinny jednak zwrócić wyostrzenie się obrysu kości trzewioczaszki, sztywniejszy chód, zmatowienie sierści lub utrata masy ciała. Opieka nad starzejącym się kotem powinna wiązać się z regularną kontrolą jego stanu zdrowia. Przynajmniej raz w roku powinniśmy poddać kota dokładnemu badaniu klinicznemu, zrobić badania laboratoryjne krwi i moczu. Badania laboratoryjne pozwalają bowiem na rozpoznanie choroby, zanim pojawią się jej wyraźne objawy.
Opieka nad starzejącym się kotem wygląda inaczej niż w przypadku energicznego kociaka. Koci senior może zupełnie nie przypominać siebie sprzed lat. Wraz z wiekiem maleje jego aktywność fizyczna, staje się mniej ruchliwy, bywa bardziej ospały i mniej skory do zabaw. Jego sprawność fizyczna ulega obniżeniu, dlatego też dynamikę dnia starszego kota należy dostosować do jego możliwości. Koci seniorzy wymagają o wiele więcej troski i zainteresowania ze strony opiekunów, dlatego jeżeli zaobserwujemy u swoich podopiecznych pierwsze oznaki starzenia, powinniśmy się zgłosić do lekarza weterynarii, który przeprowadzi odpowiednie badania. Szczególnie ważna u kotów geriatrycznych jest profilaktyka i regularne wizyt w gabinecie weterynaryjnym, co pozwala na stały monitoring stanu zdrowia kota. Podstawowymi przeglądowymi badaniami są: badania kliniczne oraz badania krwi z oznaczeniem parametrów nerkowych, wątrobowych, poziomu glukozy, białka oraz hormonów tarczycy T4.
Najczęstsze choroby u starych kotów to: niewydolność wątroby (stłuszczenie), przewlekła niewydolność nerek, rozmaite problemy trawienne (biegunki, zaparcia), niewydolność krążenia, nadczynność tarczycy i choroby jamy ustnej. Starsze koty bardziej narażone są również na nadciśnienie, nadwagę, kamicę moczową, cukrzycę i zwyrodnienia stawów. U starszych kotów mogą również nadmiernie rogowaciec i przerastać pazurki.
Starszy kot zmienia się nie tylko fizycznie (siwe wąsy i wypłowiałe futerko), ale również zmianie ulega jego apetyt. Zazwyczaj je i pije mniej niż kilka late temu. Wraz z wiekiem mogą uleć zmianie również jego gusta smakowe. Należy zmienić pokarm jeżeli zauważymy, że kot je zbyt mało. Jeśli to nie pomoże, to należy udać się do weterynarza, aby upewnić się czy z kocim staruszkiem wszystko w porządku.
U starzejącego się kota zaobserwujemy również zmiany w częstotliwości odwiedzania kuwety. Może zaglądać do toalety częściej ze względu na pojawiające się biegunki lub rzadziej, gdy występują zatwardzenia. Może również ze względu na problemy ze stawami załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne na stojąco lub unikać wchodzenia do kuwety, która kojarzy mu się z bólem lub niewygodą. W takich sytuacjach należy dostosować kuwetę do potrzeb kociego seniora. Może to mieć miejsce również przy występowaniu kociej demencji.
Ogólne osłabienie układu odpornościowego z uwagi na dojrzały wiek sprawia, że koci senior jest narażony na ryzyko chorób tj. cukrzyca, nadczynność tarczycy, przewlekła choroba nerek, problemy z zębami itp. Należy pamietać o regularnych badaniach i wizytach u weterynarza, co najmniej co 6 miesięcy.
U starszych kotów, podobnie jak u ludzi, występuje również upośledzenie zmysłów tzn. pogarsza się wzrok, słuch i węch. w przypadku problemów ze wzrokiem należy zabezpieczyć otoczenie, aby kot nie wyrządził sobie krzywdy. Podobnie jak u ludzi, u kotów pojawia się również demencja, która objawia się stopniowymi zmianami w zachowaniu zwierzęcia. Schorzenie definiuje się, jako tzw. zespół zaburzeń poznawczych, którego objawy dotyczą czterech obszarów: dezorientacji, zaburzeń snu, zmian środowiskowych i społecznych oraz utraty wyuczonych nawyków i umiejętności, obejmujących również nawyki higieniczne związane z załatwianiem się. Opiekunowie bardzo często obserwują u swoich kotów nietypowe zachowanie, jak: nadmierna nocna wokalizacja, chodzenie bez celu czy wpatrywanie się przez dłuższy czas w jeden punkt. Starsze koty maja także problemy z pamięcią i mogą mieć trudności z odnalezieniem kuwety lub pokarmu, które od lat znajdują się w tym samym miejscu.
Chcąc cieszyć się towarzystwem kota przez długie lata, warto zadbać jak najwcześniej o jego kondycję fizyczną i psychiczną. Dodatkowo warto pomyśleć o odpowiedniej diecie. Koty starsze powinny otrzymywać karmę dobrej jakości, najlepiej te przeznaczoną dla seniorów lub leczniczą, zgodnie z zaleceniami lekarza. Niestety bardzo często koty nie chcą jeść karmy leczniczej, która im mniej smakuje. W takiej sytuacji należy skonsultować z lekarzem weterynarii sposób karmienia kota. Wiele chorób kotów w podeszłym wieku można leczyć i należy je leczyć, by kocia starość była jak najbardziej komfortowa.
