Stany depresyjne zdarzają się nie tylko ludziom. Coraz częściej depresje diagnozuje się u zwierząt domowych. Co ciekawe częściej zapadają na nią koty niż psy.
Przyczyny
U kotów stany depresyjne diagnozuje się, podobnie jak u ludzi, przeważnie w okresie jesienno-zimowym. Wśród nich wymienia się m.in.:
– zmianę miejsca zamieszkania;
– osamotnienie;
– rozłąkę z opiekunem;
– depresję z powodu zabiegów, nudy i braku słońca.
Depresja u kota pojawić się może także po zabiegu kastracji lub sterylizacji. Przy zabiegach tych istnieje również ryzyko tzw. depresji kaftanikowej. Jedne koty za wszelką cenę będą starały się pozbyć kaftanika, a inne wpadną w stan odrętwienia.
Nuda to bez wątpienia jedna z częstszych przyczyn kociej depresji. Kot to zwierze łowne. Uniemożliwienie realizacji naturalnych instynktów może zle wpłynąć na ich samopoczucie.
Za kocią depresję odpowiadać może nawet brak słońca. Podobnie jak u ludzi ograniczone ilości naturalnego światła wpłynąć mogą negatywnie na kocią psychikę. Deficyt promieni słonecznych spowalnia bowiem metabolizm i zaburza wydzielanie melatoniny, czyli hormonu snu.
Objawy depresji u kota
Depresja u kota objawiać się może w rozmaity sposób. Najbardziej typowe jej przejawy to: apatia, spadek apetytu, spędzanie na spaniu więcej czasu niż dotychczas. Poza tym można zaobserwować, że kot pije zdecydowanie mniej. Nie ma chęci do zabawy, a kiedy opiekun stara się go czymś zainteresować, reaguje złością lub ucieka. U niektórych kotów depresji towarzyszyć mogą zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, które przejawiać się będą autoagresją, niszczeniem elementów wyposażenia wnętrza lub głośnym miauczeniem. W wyniku kociej depresji dochodzi do spadku odporności i tym samym zwiększonej podatności na choroby, zwłaszcza te związane z układem moczowym.
Pamiętajmy, że typowe objawy depresji u kota to:
– spadek zainteresowania otoczeniem,
– brak dbania o higienę;
– niechęć do nawiązywania relacji z innymi zwierzętami w domu, a nawet wchodzenie z nimi w konflikty;
– nieobecny wcześniej brak reakcji na wołania i unikanie kontaktu z ludźmi;
– chowanie się w kryjówkach;
– niechęć do powitania opiekuna,
– intensywniejsze niż dotychczas wylizywanie się;
– realizowanie potrzeb fizjologicznych poza kuwetą;
– zachowanie agresywne np. gryzienie, drapanie, skakanie na domowników lub na inne zwierzęta w domu.
Jak leczyć
Kiedy zauważy się u kota wyżej wspomniane objawy, albo inne, które nie pasują do jego dotychczasowego sposobu zachowania, należy udać się do specjalisty, który po wykluczeniu ewentualnych innych przyczyn chorobowych niepokojącego nas zachowania kota, podejmie właściwe leczenie, mające na celu wyleczenia depresji. Istotnym elementem leczenia depresji u kota jest zadbanie o jego wolny czas i zainteresowanie go aktywnością, która wpłynie na podniesienie jego nastroju. Warto położyć nacisk na zabawę np. polowanie, które wzbudzi pozytywne reakcje u kota i satysfakcję u małego łowcy. Należy również zapewnić dobre warunki do odpoczynku, aby kot miał spokój i możliwość schronienia się w ustronnym miejscu, jeżeli uzna to za stosowne.
