Wyjeżdżając z kotem za granicę powinniśmy wiedzieć, jakie warunki należy spełnić, aby zwierzę mogło swobodnie opuszczać terytorium naszego kraju. Nasz kot, to także pasażer, który wymaga odpowiedniego „prawnego” przygotowania do podróży.
W związku z częstymi zmianami w ustawodawstwie poszczególnych krajów, przed każdym wyjazdem należy skontaktować się z ambasadą danego kraju lub wejść na stronę ambasady, w celu uzyskania aktualnych informacji dotyczących przewozu zwierząt na ich terytorium.
Na początku powinniśmy ustalić, czy w kraju docelowym i w krajach tranzytowych przepisy zezwalają na przewożenie zwierząt.
Warunki transportu kotów do wszystkich państw członkowskich UE
Przewożone zwierze musi być identyfikowalne, posiadać ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz posiadać paszport zgodny ze standardami UE zawierający nastepujące dane:
- chip lub tatuaż
- Do znakowania kotów dopuszczone są dwa sposoby: tatuaż oraz implantacja mikrochipa. Zabieg implantacji mikrochipa jest zdecydowanie mniej bolesny od zabiegu tatuażu. Zabieg implantacji mikrochipa może być wykonywany wyłącznie przez lekarza. Mikrochip należy implantować po lewej stronie szyi, w połowie jej długości. Tatuaż powonień znajdować się na małżowinie usznej bądź w pachwinie. Niezależnie od systemu identyfikacji kota, należy również zapewnić wskazanie szczegółowych danych dotyczących nazwiska i adresu właściciela zwierzęcia.
- wystawienie paszportu dla kota
Paszport może być wystawiony dla zwierzęcia, które ukończyło trzeci miesiąc życia. Koty poniżej trzeciego miesiąca życia nie mogą być przewożone do innych krajów Unii Europejskiej, chyba, że kraj docelowy dopuszcza taką możliwość. Za prawidłowe wypełnienie i wystawienie paszportu odpowiada wyznaczony lekarz weterynarii. Wpisy do paszportu muszą być dokonane starannie, czytelnie, pismem drukowanym, w języku polskim.
- dodatkowe warunki transportu dla kotów do wybranych krajów członkowskich UE
Wyjeżdżając z kotem do Szwecji, Wielkiej Brytanii, Malty i Irlandii zwierzę musi mieć zrobione testy na poziom przeciwciał przeciwko wściekliźnie, potwierdzające skuteczność szczepionki. W praktyce wygląda to następująco: lekarz weterynarii szczepi kota przeciwko wściekliźnie. Po 3-4 tygodniach należy ponownie odwiedzić gabinet weterynaryjny. Lekarz pobierze ok kota krew, celem zbadania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie. Próbka krwi zostanie wysłana przez lekarza weterynarii do laboratorium. Czas oczekiwania na wynik wynosi około 2 tygodni.
Oryginał badania krwi, określający poziom przeciwciał przeciwko wściekliźnie należy mieć ze sobą podczas przekraczania granicy.
Powyższe zasady dotyczą również Norwegii i Szwajcarii, które nie są członkami Wspólnoty Europejskiej.
Jeśli kot jest systematycznie szczepiony przeciwko wściekliźnie i nie został przekroczony termin kolejnego szczepienia przeciwko tej chorobie (określony w paszporcie) to przy kolejnych wjazdach do w/w państw nie jest konieczne ponowne badanie krwi.
I jeszcze jedna bardzo ważna uwaga: koty w ciągu 6 miesięcy poprzedzających datę przekroczenia granicy Wielkiej Brytanii nie mogą przebywać poza granicami Unii Europejskiej.
Dodatkowo koty przemieszczane na terytorium Wielkiej Brytanii i Szwecji musza zostać poddane odrobaczeniu przeciwko Echinococcus spp, przeprowadzonemu przez lekarza weterynarii w ciagu 24-48 godzin (Wielka Brytania) lub na 10 dni (Szwecja) przed planowanym wyjazdem, przy użyciu preparatu zawierającego prazikwantel oraz muszą być poddane kuracji przeciw kleszczą.
Uwaga: obroże przeciwkleszczowe nie są uznawane i nie stanowią dowodu o zastosowaniu środka przeciwkleszczowego.
Spełnienie obydwu powyższych warunków musi być potwierdzone w paszporcie kota.
Koty mogą być wwiezione do Wielkiej Brytanii tylko uprawnionymi drogami i przez uprawnionych przewoźników. Wykaz uprawnionych przewoźników znajduje się na stronie internetowej ambasady Wielkiej Brytanii.
Zwierzęta przewożone na terytorium Szwajcarii muszą mieć wykonane szczepienia przeciwko wściekliźnie nie pózniej – niż 30 dni i nie wcześniej niż 12 miesięcy przed wprowadzeniem ich na terytorium tych państw.
30-dniowy okres jaki musi upłynąć od szczepienia do wwozu kota nie jest wymagany w przypadku zwierząt, które były regularnie szczepione przeciwko wściekliźnie w odstępach rocznych.
Zwierzęta poniżej 3 miesiąca życia mogą wjechać na podstawie świadectwa weterynaryjnego, wystawionego w języku niemieckim, francuskim, włoskim lub angielskim (ew. przetłumaczonego na ten język przez tłumacza przysięgłego), w którym wyraznie określony jest wiek zwierzęcia.
- Transporter
Wybierając się w podróż z kotem pociągiem, autobusem, promem lub samolotem należy sprawdzić wcześniej jakie są przepisy danego przewoźnika, dotyczące transportu zwierząt. Niektórzy wymagają bowiem transporterów w ściśle określonym typie i wymiarach.
W polskich pociągach dla psa musimy kupić bilet, a dla kota nie. Przewożony w wagonie pasażerskim kot musi być umieszczony w transporterze. Lecąc z kotem samolotem, zapoznajmy się wcześniej w wymaganiami danej linii lotniczej. W Polskich Liniach Lotniczych LOT możemy przewozić koty, jako bagaż pasażerki w kabinie lub w specjalnym luku bagażowym dla zwierząt. Jeżeli przewozimy kota, jako cargo, musi on być przewożony w transporterze odpowiednim do swojej wagi i rozmiarów – na tyle obszernym, aby mógł swobodnie stać, obrócić się i położyć. Waga kota z transporterem przewożonym w kabinie pasażerskiej nie może przekroczyć 8 kilogramów. Cięższe zwierzęta przewozi się w klimatyzowanym luku bagażowym. Liczba zwierząt przewożonych jednym samolotem jest ograniczona, więc jeżeli zabieramy ze sobą kota musimy zgłosić to znacznie wcześniej w trakcie dokonywania rezerwacji. Najczęściej w kabinie dopuszczalna jest obecność co najwyżej 1 lub 2 kotów, i najczęściej 1 kot przypada na jedną osobę. Ta specjalna usługa jest oczywiście płatna dodatkowo.
